شیر را جای شیر بنشانند، در امارت امیر بنشانند دل صاحب قران ما روشن ، نور چشم خودت قرینت شد

عجب عیدی شده امسال پر از نور و پر از لبخند وطن با خون فرزنداش با حق بسته بازم پیوند

میهنِ من مادر است و خواهرم دریای آن خانه‌ام را جنگل سبزِ وطن خواهم کشید

ز خون پاک او هر سو، هزاران لاله می‌روید که تا روشن کند فردا، طریق حق‌مداران را

با اهل بیتش، با زن و فرزند و کودک رفت اینگونه شد تفسیر عاشورا دم رفتن

وداعِ چشمه ی جاری ز اشکهای زلال وداعِ ماهِ جَلالُ وداعِ ماه کمال

در هنگامه‌ای که زمانه با شتابی نابرابر بر پیکره جوامع فرود می‌آید و امواج روایت‌های متعارض، ذهن و ضمیر افکار عمومی را در معرض فرسایش پیوسته قرار می‌دهد، سخن گفتن از دفاع، رهبری و تبیین دستاوردهای مکتب امام خامنه‌ای (ره) نه یک انتخاب ذوقی بلکه ضرورتی راهبردی است؛ ضرورتی که اگر به صورت یک منظومه پیوسته و هم‌افزا صورت‌بندی نشود، به جای آنکه مولد انسجام ملی باشد، خود به عاملی برای پراکندگی معنایی و گسست ادراکی بدل خواهد شد.

جنگ، دیگر صرفا عرصه تاخت و تاز توپ و تانک نیست؛ عرصه‌ای است که در آن «حقیقت» خود به یک هدف استراتژیک تبدیل شده است. نبردهای اخیر در منطقه، به ویژه رویارویی‌های سایبری و اطلاعاتی میان ایران و رژیم صهیونیستی، بیش از هر چیز، پرده از اهمیت محوری «جنگ شناختی» یا «عملیات روانی» برمی‌دارد.