در هنگامه‌ای که زمانه با شتابی نابرابر بر پیکره جوامع فرود می‌آید و امواج روایت‌های متعارض، ذهن و ضمیر افکار عمومی را در معرض فرسایش پیوسته قرار می‌دهد، سخن گفتن از دفاع، رهبری و تبیین دستاوردهای مکتب امام خامنه‌ای (ره) نه یک انتخاب ذوقی بلکه ضرورتی راهبردی است؛ ضرورتی که اگر به صورت یک منظومه پیوسته و هم‌افزا صورت‌بندی نشود، به جای آنکه مولد انسجام ملی باشد، خود به عاملی برای پراکندگی معنایی و گسست ادراکی بدل خواهد شد.