سینمای ایران پس از جنگ هشت‌ساله، به یکی از مهم‌ترین بسترهای روایت مقاومت بدل شد. قاب‌های خاکی آن سال‌ها هنوز در ذهن جمعی ما حک شده است. اما امروز، در روزگار «۱۲ روز دفاع مقدس»، ما با دنیایی تازه روبه‌رو هستیم. دنیایی که دیگر سینما یا جلد کتاب را نمی‌شناسد، بلکه گوشی موبایل و مانیتور لپ‌تاپ را به میدان آورده است.

نسل امروز با گونه‌ای سونامی از روایت‌های ناسازوار روبه‌رو است

قدرت در جهان امروز صرفا به ابزارهای نظامی و اقتصادی محدود نمی‌شود؛ بلکه آنچه بیش از پیش تعیین‌کننده است، توانایی کشورها در شکل‌دهی به ادراکات، ارزش‌ها و اولویت‌های ذهنی ملت‌هاست.

یکی از مهم‌ترین پرسش‌های زمانه ما این است که چگونه می‌توان محیط‌های آموزشی، سازمانی و شهری را مدیریت کرد تا آزادی فعال، خلاقیت و رشد خودانگیخته انسان‌ها افزایش یابد؟

فضای مجازی دیگر یک پدیده جانبی در زندگی روزمره ما نیست؛ بلکه به بخشی جدایی‌ناپذیر از زیست فردی و اجتماعی انسان معاصر تبدیل شده است. کودکان و نوجوانان امروز در جهانی رشد می‌کنند که مرز میان واقعیت و مجاز، سنت و نوآوری، خانه و جامعه به‌طرزی شگفت‌انگیز در هم آمیخته است. همین امر تربیت را با چالش‌هایی نوین مواجه ساخته که نادیده گرفتن آنها، آسیب‌های عمیقی در آینده جامعه به‌جا خواهد گذاشت.

شبهه‌افکنی هدفمند: روایت‌های نادرست، غالبا با هدف ایجاد شک‌وتردید در باورها، ارزش‌ها و مبانی فکری افراد طراحی می‌شوند

آموزش و پرورش در منطق انقلاب اسلامی، نه یک سازمان اداری صرف بلکه کانون انسان‌سازی و میدان پرورش نسل آینده تمدن‌ساز است.

مدرسه همواره سنگر نخست تربیت نسل آینده بوده است؛ جایی که دانش، هویت و ارزش‌های جامعه در ذهن و دل دانش‌آموزان نقش می‌بندد. در روزگاری که جنگ روایت‌ها و بمباران خبری ذهن‌ها را هدف گرفته، مدرسه دیگر تنها محل آموزش ریاضی و علوم نیست؛ بلکه باید به کانونی برای جهاد تبیین تبدیل شود. جهادی که رهبر انقلاب بارها بر آن تاکید کرده‌اند و مقصود از آن روشنگری حقیقت، دفاع از باورهای اصیل و تقویت قدرت تحلیل در نسل جوان است.