شهادت حاج قاسم سلیمانی، بیش از آنکه حذف یک فرمانده نظامی باشد، طرح یک پرسش بزرگ پیش‌روی جامعه ایران گذاشت: آیا آنچه از او باقی مانده، صرفا خاطره‌ای احساسی است یا می‌توان از «مکتب» او برای مواجهه با مسائل پیچیده امروز بهره گرفت؟ پاسخ به این پرسش، زمانی روشن می‌شود که مکتب شهید سلیمانی نه به‌مثابه اسطوره‌ای دست‌نیافتنی، بلکه به‌عنوان یک الگوی عملی مدیریت اجتماعی فهم شود.